Insights Wizards, het platform dat marktonderzoekers, consumer insights managers en analisten matcht met bedrijven die tijdelijk ondersteuning zoeken staat online! Het is een initiatief van Wim Hamaekers en Jasper Scheir en ik heb in de marge graag meegewerkt!
B2B media zijn in belangrijke mate online gaan, en de reden daarvoor vind je in de kaderledenstudie (ppt, 14mb). We zijn al een tijdje in die markt aanwezig, sinds september 2010 met madeinlimburg.be, sinds oktober vorig jaar met madeinkempen.be en sinds vandaag is er nu ook madeinmetropool.be.
Na madeinlimburg.be, hebben we net madeinkempen.be online gebracht, met nieuws voor ondernemers en managers uit de Kempen.
Het Amerikaanse Pew kwam vorige week in één van haar vele studies tot 72% van de bevolking die geïnteresseerd het regionale nieuws volgt. Overigens een open deur, want toen ik ergens in '87 aan mijn eindverhandeling (rond regionaal nieuws voor lokale radio) werkte, bleek uit literatuuronderzoek dat zowat overal in de wereld dat cijfer op een 70% à 75% ligt.
Helaas wordt door media onderzoekers dat regionale nieuws niet altijd even goed begrepen.
Zo botst de Zwitserse mediaonderzoeker Carlo Imboden op deze Duitstalige blog "> op de tegenstelling tussen:
- verklaard gedrag: in mediaonderzoek naar kranten is regionaal nieuws altijd één van de meest gelezen rubrieken.
- geobserveerd gedrag: de scores gemeten met Mediascan - een product van het bedrijf van Imboden -, een soort leespen waarmee lezers kunnen aangeven wat ze werkelijk gelezen hebben
Die twee hoeven niet tegenstrijdig te zijn. Regionaal nieuws wordt heel oppervlakkig gelezen, lezers zoeken of ze de namen herkennen van mensen die ze kennen of plaatsen die belangrijk voor hun zijn. Het meeste regionale nieuws beantwoordt hier niet aan, is dus niet relevant en wordt buiten het lezen van titels, onderschriften en het bekijken van een eventuele foto niet tot in de details gelezen. Verklaard leesgedrag is dus hoog, werkelijk leesgedrag van individuele artikelen laag.
In de marge : een conclusie die in dit soort onderzoek ook altijd terugkomt is dat lezers meer regionaal nieuws willen. Maar zelfs als je het aanbod verdubbelt, vergroot niet noodzakelijk het aantal relevante artikelen, en levert dat de uitgever dus ook niet noodzakelijk veel meer op. Wat mensen willen is niet noodzakelijk meer regionaal nieuws, maar vooral meer relevant regionaal nieuws: over de mensen die ze kennen, hun directe buurt... Het zijn redacties van regionale media die vaak - uit organisatorische overwegingen - in termen van gemeenten denken, terwijl dat vaak voor lezers nog heel abstract is. Overigens, als je tenminste je friend request wat kunt in de hand houden, is dat juist de sterkte van Facebook: nieuws (al is het dan soms heel erg klein nieuws) over wie je kent.
Als mediamakers proberen we vaak allerhande trucs te bedenken om mensen zo ver te krijgen dat ze aan onze boodschap beginnen. Terwijl alles staat of valt met een goed verhaal.
De boeiende TED talk van Andrew Stanton (van oa Toy Story en Wall-E), 'clues to a great story', geeft bruikbare inzichten in storytelling. Dat zijn laatste film, John Carter, hard op weg is om de grootste flop aller tijden te worden, is alleen maar pijnlijk.
Een goed verhaal geeft dus niet alleen de feiten, maar is ook onderhouden, brengt mensen samen rond een groter idee en vertelt iets over je eigen persoonlijke waarden, als dat 'uses and gratifications' niet is.
De technieken die Stanton voorschrijft, zou je op elke communicatievorm moeten kunnen toepassen:
- Make me care: maak het relevant, of het nu op intellectueel of emotioneel niveau is (of beide)
- Elk begin moet een belofte inhouden, die je doorheen het verhaal katapulteert
- Doseer de gebeurtenissen, feiten: niets is zo bevredigend voor mediaconsumenten om zelf de lijnen te verbinden ('connecting the dots')
- Spanning: 'anticipation mixed with incertaintity' (Het handelsmerk van reportages op National Geographic Channel)
- Geef de hoofdrolspelers ruggengraat, en vergroot dat ene voor het verhaal belangrijke trekje uit: everyone has an itch to scratch
Onderzoek naar het bereik van kranten en tijdschriften heeft meestal als belangrijkste afnemer de adverteerder of de mediaplanner en is dus vaak wat abstract voor de mediamaker: dat je titel selectief is naar 25-44 jarigen in de sociale groepen 1 tem 4 levert maar indirect inzicht op in wat en waarom mensen lezen. Iets meer houvast hebben we aan de leefstijlgegevens zoals we die in de Nederlandse NOM print monitor vinden: een opdeling van de markt (een 'segmentatie') in 8 groepen waarbij we ook te weten komen wat elke groep drijft ('waarden') en hoe dat samenhangt met mediagedrag.
Bekijk het zelf hier:
Voor magazines bij slideshare
Voor dagbladen als pdf bij Cebuco
(Deze post is een experimentje via de mobiele Blogger app, als dit gaat is er weer een reden minder om niet regelmatig je blog bij te houden :-)
Bekijk het zelf hier:
Voor magazines bij slideshare
Voor dagbladen als pdf bij Cebuco
(Deze post is een experimentje via de mobiele Blogger app, als dit gaat is er weer een reden minder om niet regelmatig je blog bij te houden :-)
Op 10 juni geef ik een korte voorstelling van onze online community activiteiten tijdens het Franse INMA Seminar van 9 tem 10 juni te Montpellier. Het programma vind je hier, één van de voorbeelden die uitgebreid de revue zullen passeren is 'Made in Limburg'. Meer informatie vind je ook in het INMA ideas magazine.
Ter info: De Eerste (Vlaamse) Nacht van de Journalistiek gaat door op 28 april, met een erg interessante lineup van workshops en mediamensen (inbegrepen onze media minister). Kijk op Nachtvandejournalistiek.be voor meer informatie. Zelf heb ik overigens ook een klein rolletje gespeeld in het tot stand komen van de nacht.
Iets meer dan twee weken terug - het lanceringsevent van de iPad2 moest nog aangekondigd worden - hield Medianet Vlaanderen in Kortrijk haar "iPad, multimedia device bij uitstek" event. De presentaties (en de schaarse onderzoeksgegevens) kan je nalezen op deze pagina.
Aan mediazijde was het verhaal van Bénédicte Lobelle het meest eerlijk en overtuigend: Sanoma investeert fors en is bereid het nodige leergeld te betalen, want het is nog zoeken.
Iedereen is natuurlijk zoekende en dat maakt dit studiemateriaal van Bonnier Tijdschriften in de VS en deze ervaring van de Engelse Telegraph Groep zo interessant.
Twee markante findings:
- 'iPadding' is een werkwoord aan het worden, dat staat voor een interactieve, intense, langdurige activiteit die het pure lezen of surfen overstijgt (iets wat ook uit Sanoma onderzoek lijkt te komen). Een 'e-book' is lezen, gebruikers van een iPad breken veel vaker uit hun 'app' om verder informatie op te zoeken, te delen of actie te ondernemen.
- Gebruikers hebben nog steeds nood aan hiërarchie van inhoud. Het verschil tussen commerciële en redactionele inhoud is vaak onduidelijk (Bonnier, Telegraph en ook Sanoma, dat 'tekst' wil herwaarderen)
De Standaard brengt dit weekend een reeks stukken over Vlamingen in het Nederlandse krantenlandschap ('lessen uit Vlaanderen'), naar aanleiding van het vertrek van hoofdredacteur Peter Vandermeersch naar het NRC Handelsblad.
Zo komt o.m. Jaak Smeets van De Persgroep aan het woord
'Centraal staat natuurlijk de krant zelf. Die moet verrassen, inspireren, lezers het gevoel geven dat ze er rijker en wijzer van worden... Maar daarnaast zijn ook promotie en marketing bijvoorbeeld heel belangrijk ... Kranten schaamden zich om aan marketing te doen...De voorpagina moet aantrekkelijk zijn en mensen doen toehappen in de krantenkiosk.
De organisatie en de redactiestructuur zijn van het grootste belang...we willen de best mogelijke krant maken en dat kan alleen als de organisatie goed is...niemand mist de banen die verdwenen zijn...Integendeel, de inertie is weg.
'Verrassen' is wat een krant actualiteitswaarde geeft, ook in dit twitter tijdperk en ook al werd die krant een avond geleden gedrukt. 'Verrassing' wel in een subtiel evenwicht met 'Voorspelbaarheid', want dat ontbreekt in het betoog van Smeets. De krant is een vriend, een stukje vastigheid in een snel veranderende wereld en wordt vaak in een pauzemoment gelezen. Dus enkele handvatten (indeling, rubrieken, standpunten) zijn wel welkom. Iets waar deze makers van bedrijfsbladen dan weer net iets te ver in lijken te gaan met hun redactiematrix.
Gisteren naar dit interessante congres geweest (in organisatie van het Media Expertise Centrum van de Katholieke Hogeschool Mechelen, @ Lamot, Mechelen). Boeiende inhoud, leuke contacten tijdens de pauzes ...
Enkele quotes:
De redacteur/journalist van de toekomst moet evolueren van "leraar" naar "gids" ... Dat is niet hetzelfde als je platform overleveren aan de massa ... Leiders inspireren, zetten voorbeelden, gidsen... Er zal altijd iemand leiden, soms iemand uit de eigen organisatie, soms iemand daarbuiten ... Als mediabedrijf moet je naar buiten kijken, je community ondersteunen met tools en vooral niet vergeten dat het om mensen gaat, waar je ze ook vindt, niet om kanalen
Gregorz Piechota
The future is local, people, qualityJan Servaes
De verwachtingen naar het publiek (UGC) zijn hoog gespannen. Maar burgerjournalist is een eenzaam beroep, zonder veel bescherming... Dat werkt dus niet, behalve in uitzonderlijke gevallen... Je moet je publiek aanspreken op dingen die ze wel kunnen ... Laat ze andere dingen doen, maar je als uitgever ook veel mee kan doen
Piet Bakker
Marketeers and mediaexperts should try to blend the new the new with the old, because people do so too
Jeroen Overstijns (Sanoma)
Kennis (en beleving) worden veel meer gewaardeerd dan journalistiek vakmanschap...die vergevingsgezindheid geldt waarschijnlijk ook voor algemene media
Alex Beishuizen (Intermediair) over de 1100 burger 'experts' bij computable
Meer lezen ? Bekijk dan deze tweets
Recent hadden we bij Concentra een aantal inspirerende media makers op bezoek. Op 29 april waren we gastheer voor een Mediaknow evenement van Medianet Vlaanderen, met Aimé Van Hecke van Sanoma als gastspreker.
Een goed verhaal verkoopt altijd, wat ook het platform is. En dat zal zo blijven ... Succesvolle magazines zijn de illustratie van de hechte band tussen lezers en redactie, van een bijna ambachtelijke vermogen om lezers te grijpen. Magazines geven inspiratie, energie en zetten aan tot conversatie en actie. Ze geven een gevoel van identiteit en weten lezers aan te spreken in hun dagdagelijkse leven.
Van Hecke gelooft in platformspecificiteit en complementariteit tussen de mediavormen, niet in het één keer aanmaken en daarna over meerdere platformen verspreiden van content. Hij gaf zijn visie over wat kranten moeten gaan doen (missie herdefiniëren), had het tablets, over de internet plannen van Sanoma (misschien komt er al snel een startpagina.be) en over de speciale creatieve projecten tbv adverteerders die de advertentie afdeling uitwerkt. Want :
...er is geen schaarste meer. De verloren inkomsten komen nooit meer terug...
Twee dagen eerder hadden we Christophe Glorieux en Marian Kin van Vacature op bezoek. Twee gepassioneerde media makers die de lat telkens opnieuw hoger (moeten) leggen, want als je een premium (advertentie) product maakt, dan moet je dat ook waar(d) maken naar je lezers en adverteerders. Met haar redactieformule wil Vacature niet alleen ambitie uitstralen, ook de eigen redactie is ambitieus : aan heel wat reeksen gaan maanden van voorbereiding en onderzoek vooraf. Tegelijkertijd wil Vacature ook confronterend en engagerend zijn, door nieuws te maken en stelling in te nemen. Marian ging in detail in op de werking van de redactie van het magazine en de website, deelde interessant onderzoek, onthulde hoe en waar Vacature nieuws raapt en hoe het zijn netwerk zo kan uitbouwen, dat het telkens interessante gasten heeft, buiten het traditionele circuit dat tot vervelens toe in de traditionele media opgevoerd wordt. De vele journalistieke prijzen die Vacature al in wacht mocht slepen, bewijzen dat de strategie werkt.
VERWANT: o.a. Jean Paul Schupp twitterde van op MediaKnow 29 april 2010 en zette volgende beelden met de toekomstvoorspellingen van Aimé Van Hecke op het net (klik op de thumbnails voor de orginele opnames)
Vanmiddag de iPad van uberNerd Joris mogen beroeren.
Alle beloftes inzake beeldkwaliteit, animatie e.d. worden waargemaakt.
'Alice in wonderland' is wonderlijk, en een flinke draai aan de boekenkast geven om van e-reader naar iTunes te schakelen heeft ook iets magisch.
Nota's ingeven in een fraai handschrift heeft ook wel iets, tot blijkt - als je bv. een schrijffoutje maakt - hoe geconditioneerd je bent door muis en muiswijzer. Met het touchscreen enkele karakters teruggaan is quasi onmoglijk, en op 'backspace' hameren beschouwde ik nu toch echt wel als verleden tijd.
Daar zit ook een kleine teleurstelling. Verschillende blogberichten beloofden nu net dat het omgaan met content via je vingers op het touchscreen tot een nieuwe, intensere, directere en meer natuurlijkere beleving van media zouden leiden. Daar ben ik nog niet zo van overtuigd. Maar misschien kan het ook liggen aan de Apps die ik uitprobeerde. Lees daarom ook deze interessante analyse van twee iPad Nieuws applicaties.
LEES OOK:
Twitter heeft sinds kort een blog voor mediamensen met ideeën over hoe je twitter kan inzetten om programma's, kranten en tijdschriften te promoten. Wat vind je hier : suggesties, beste praktijken en handige tips, zoals (verwijzingen naar) tips voor journalisten om het waarheidsgehalte van een 'tweet' te achterhalen.
Onder het kopje 'case studies' vind je er voorlopig nog maar één, die van het kabelkanaal Oxygen dat een interessant experiment opzette bij de lancering van het vierde seizoen van 'Bad Girls Club'.
Oxygen profiteerde maximaal van het tijdsverschil tussen Oost en Westkust - de VS omvatten immers een drietal tijdszones. Een klassiek opzet van testmarkt en controlegroep. Het programma dat aan de Oostkust uitgezonden werd, kreeg een nieuw programma mee ('Oxygen Live') waarin leden van de 'cast' de conversatie aangingen met hun publiek, het programma aan de Westkust in eerste instantie niet.
De kijkcijfers aan de Oostkust lagen +92% hoger dan in seizoen 3, die aan de Westkust +14%. Toen 'Oxygen Live' ook ingevoerd werd aan de Westkust, kreeg ook hier het aantal kijkers t.o.v. het vorige seizoen een flinke duw in de rug (+56%). Het verschil in de doelgroep vrouwen 18-49 was nog extremer. Lees de casestudy hier.
UPDATE 14/4:
Liveblog MIPV (Cannes) over sociale media als aanjager voor klassieke media
Ook de Belgische krant De Morgen bracht vandaag een stukje over MIPTV
(Chloe Madden) ... ook omdat Twitter nu ... manier is waarop veel mensen ontdekken wat ze willen bekijken...Ook bij Facebook zijn ze ervan overtuigd dat beide media elkaar kunnen versterken (Stephen Haines) ...Facebook werkte al samen met onder meer CNN en het Britse Channel 4 om na te gaan wat het effect van een goede Facebookpagina kan zijn. Twitter experimenteerde onder meer tijdens de Video Music Awards van MTV, waar de miljoen tweets over de show onmiddellijk gevisualiseerd werden op basis van populariteit... In Spanje loopt sinds eind maart op de digitale zender Veo7 een discussieprogramma dat alleen met Twitter werkt.
VERWANT:
UPDATE 4/7: een interessante infografiek over de relatie tussen online buzz en kijkcijfers bij Mashable
Een kort overzicht van gastcolleges, lezingen en workshops die ik in de afgelopen maanden gegeven heb : vorige woensdag 'mediaplanning' voor de HUBrussel, een bij-de-tijd gebrachte versie (het moet voor mezelf ook spannend blijven) van een gastcollege mediaplanning dat ik eind vorig jaar ook voor de uHasselt gaf (contact Wim Janssens) en daarvoor voor uGent (Katarina Panic, Verolien Cauberghe). Rondom datzelde thema, mediaplanning heb ik ook de kickoff opleidingsessie mogen verzorgen voor de mediaplanners van de werkgroepen die deelnamen aan het pitch project voor echte-wereld-klanten (dit jaar Unilevers 'Dove') van KH Mechelen. (Els Sambaer)
En vorige week was er de workshop media onderzoek en media marketing voor de master na master opleiding journalistiek aan de Erasmus Hogeschool (Koen Lemmens, Martina Temmerman) waarin de deelnemende studenten vanuit een echte-wereld briefing de opdracht kregen een media concept te bedenken en uit te werken. Het was dit jaar geen voor de hand liggende opdracht (ik heb nog de hele woensdag lopen twijfelen of ik niet terug zou vallen op de opdracht van vorig jaar), maar de resultaten zijn prima.
Een hele dag brainstormen is niet niks, maar je staat toch steeds te kijken van tot welke oplossingen en creativiteit studenten weten te komen. Iets wat je beroepsmatig helaas nooit zo aantreft. Waar zou dat talent toch verloren gaan? Ok, deze studenten vertrekken uiteraard van een erg gefocuste briefing, waar in de echte wereld 'paralysis by analysis' vaak al snel zijn vernietigende uitwerking heeft. Maar toch jammer.
Radio Benelux uit Paal-Beringen bestaat dinsdag 30 jaar. Ik mag Benelux dan een beetje uit het oog verloren zijn, omgekeerd is het best leuk om in de gallerij van bekende ex-medewerkers opgenomen te worden. (Dank je Hans)
Een korte wandeling doorheen 'Memory Lane'. Ik was 17, de hits van het moment waren Promised you a miracle van Simple Minds (nummer 1289 in de platencollectie van Benelux, nummers die je als presentator van de maandageditie van het verzoekplatenprogramma 'Schijven na Vijven' snel leerde memoriseren, want het was toch een eindje lopen van de studio naar de ketelruimte waar de platen stonden :-) en Lenny van de Buggles (Trevor Horn!).
En zoals dat voor ongeveer iedereen uit die tijd geldde : het was een heel plezierige leerschool. Je leerde veel doen met relatief weinig middelen en omgaan met de directe feedback van de luisteraars van zo'n laagdrempelig medium. Ervaring die later de deuren zou openen voor Radio Sinjaal in Leuven en nog later voor HitFM Noordzee in Hasselt. Plaatsen waar ik veel leerde over media management, waar ik de interesse kreeg - en de nodige ervaring opdeed - in marktonderzoek en marketing voor media. Waar ik me verdiepte in automatisering en de kans kreeg om verschillende opleidingen in de VS te gaan volgen. Waar je de interviewvaardigheden (luisteren!) en presentatievaardigheden (spreken!) opdeed die me vandaag nog elke dag van pas komen. Veel is ginds begonnen, daar aan de Galgestraat 8.
Beroepshalve kom ik nog vaak (ex)radiomakers tegen, en allemaal spreken ze over de microbe. Radio beschouw ik voor mezelf als een afgesloten hoofdstuk (hoewel ik me bij de start van Antwerpen 1, het opstapje in de groep naar Nostalgie, nog eens helemaal gegeven heb) heb ik gelukkig die passie ook in andere media projecten kunnen terugvinden.
Zo is de cirkel bijna rond, want je moet geen 'media watcher' zijn om te beseffen dat media - dankzij internet, facebook en andere - opnieuw veel laagdrempeliger geworden zijn. Dat passie een voorwaarde is om met media mensen te kunnen bezielen. En dat de veranderingen die zich onvermijdelijk in onze zakenmodellen gaan voordoen, ons dwingen veel creatiever te worden met minder middelen.
Laten we volgende week - op zaterdag is er een reünie - eens horen hoe het met al de anderen in die al die jaren vergaan is.
Sta me toe even terug te komen op de conversation manager.
Twee voorbeelden van hoe media de 'conversatie' inzetten om meer media consumenten te bereiken en de beleving te versterken:
- Mashable: 4 ways the entertainment industry is getting more social
- Mediashift: how magazines use social media
Doet een recept in Delicious lezers meer het water in de mond lopen dan een recept in Ambiance, gewoon omwille van het verschil in het gebruik van bijwoorden en bijvoegelijke naamwoorden? (Lekker, genieten, ...)
De Amerikaanse psychologen Loftus en Palmer geloven van wel. Want wat we ons herinneren lijkt heel erg bepaald te worden door allerhande subtiele aanwijzingen in hoe nieuws en informatie ons gepresenteerd worden. Studenten die in een experiment een filmpje van een aanrijding te zien kregen, schatten nadien de snelheid van de twee botsende wagens hoger in als de vraag geformuleerd werd met het werkwoord "smashed", dan wel met het werkwoord "hit". Sterker nog, de groep die de vraag voorgelegd kreeg met "smashed", dacht gebroken glas gezien te hebben, terwijl dit in de realiteit helemaal niet het geval was.
Tijd om even stil te staan of in teksten en kopregels wel de juiste en de krachtigste bijwoorden en bijvoeglijke naamwoorden gebruiken. En om deze - net als in een goed recept - in de juiste verhoudingen te gebruiken. Want - en dit komt uit de 2x10 regels om fictie te schrijven - ook hier schaadt overdaad.
Wat, Waar en Wanneer
Mediazine is het maandelijkse (gratis) customer media magazine van retailer Media Markt. Het verschijnt in Nederland op 350K exemplaren (hoewel ik ook al 600K heb horen noemen), voor Vlaanderen beschik ik niet over gegevens. Custom Publishing is een snel groeiende industrie, die past in de trend dat merken zelf media worden.
Wie
Een uitgave van Media Markt. iMediate tekende voor de productie (en krijgt daarvoor in België hulp van Minoc Business Press, een Corelio dochter).
Hoe
iMediate zegt dat het een inspirerend communicatie & lifestyle magazine wil maken, MediaMarkt stelt in een ander artikel dat het al bij de consument aanwezig wil zijn op het moment dat hij/zij zich nog aan het oriënteren is, en dus niet alleen in het laatste stadium, dat van de koopbeslissing.
Als het gaat om een overzicht te geven van wat er op de markt is, dan slaagt het magazine, zeker voor het media aanbod (Games, DVD, Audio ...) daar redelijk tot goed in.
Vooral dat laatste, de "Media Review" is een plezier om in rond te snuffelen. Meer nog, je hebt het gevoel weer helemaal bij te zijn (ook al is dat misschien niet zo, als je even benchmarkt met de bijlagen van kranten en tijdschriften).
Dat gevoel heb je minder bij de rest van het blad, dat lezers (letterlijk) ook aanspreekt als 'die hards'. Nu mag een goed blad 'aspirationeel' zijn, maar Mediazine lijkt constant net iets te hoog te mikken. Wat willen we nu : aanwezig zijn op het oriëntatiemoment of de lifestyle van enkelen ? Om dat eerste te bereiken mik je niet op de innovators, neen, je mikt op de 'early majority' door hen te laten weten waarmee de 'early adoptors' bezig zijn.
Het maartnummer is stevig : 140 pagina's, met een twintigtal pagina's advertenties en nog eens 5 pagina's met reclame voor eigen producten initiatieven.
Dat volume is meteen ook het belangrijkste punt van kritiek. Door de opeenstapeling lijkt het ritme, de afwisseling in toon, aanpak en formaten toch niet altijd helemaal te kloppen.
Een nieuwe Canon camera krijgt een spread (pagina 52), waarbij de broodschrijver van dienst zichzelf ongeveer 3x herhaalt. Iets wat je vaker opvalt in dit blad. Eén pagina verder (54) krijgt de zeer goed uitgewerkte workshop 'macro' fotografie maar net iets meer ruimte. Dat is jammer, want de workshop geeft je juist veel meer het idee dat er ook een topfotograaf in jou huist (mits de juiste camera, lenzen ... ). Dat is nu inspirerend. Terwijl de productvoorstelling zijn doel mist. Waarschijnlijk zou een advertentie voor de nieuwe Canon, meer 'redactionele' waarde voor lezers hebben, dan het eerste stuk. Want dat maakt dit soort bladen vaak zo succesvol, dat de advertenties vaak even interessant zijn als de redactionele stukken. Meer advertenties, graag !
Toestellen, dat is waar het in dit blad om draait, en de teksten zijn dan ook heel erg toegesneden op "jij" (ik dus) en je relatie met het toestel. Dat is een keuze, hoewel ikzelf wat meer mensen een plaats in het blad zou geven. Mensen halen uiteindelijk nog altijd veel inspiratie uit "wat doen anderen? Hoe worden zij succesvoller, gelukkiger, betere ouders, spelers, vrienden ... dankzij technologie (die toevallig bij MediaMarkt ook te koop is)?". De stukken over het ontbijt en balans (p 28 en 33) zouden daar bijvoorbeeld van kunnen profiteren. Dat maakt het ook zo vreemd om in het midden van het blad (p 82) een op zich staand stuk over een topchef aan te treffen, dat helemaal de menselijke kant opgaat..
De fotografie leunt sterk op stockfoto's en materiaal dat ter beschikking gesteld wordt door de merken (en vermoedelijk wordt ook voor flink wat teksten geknipt & geplakt), zonder dat het echt goedkoop aandoet. Ok, het is misschien (net) niet de kwaliteit van een fotoshoot in Stuff, maar het verschil is voor gewone consumenten (te) klein, en het is nog steeds een gratis blad, niet ?
Conclusie
Als je ambitie hebt om de markt voor media die zich richten op liefhebbers van gadgets en nieuwe technologie uit te breiden, dan is Mediazine een mooi tijdschrift.
Als je daarentegen een relatie met je klanten wil opbouwen, technologie een plaats in hun leven wil geven en zo effectief een rol in het 'oriëntatiemoment' wil spelen, dan is er nog wel wat werk. Misschien iets minder hype en iets meer een menselijke invalshoek ? Voor de kosten moet je het niet laten, je kan al wel wat pagina's laten vallen vooraleer het blad aan waarde verliest.
Lezen is moeilijk, en de moeilijkheidsgraad van het lezen heeft niet alleen invloed op wat en hoeveel mensen lezen, maar ook op hoe ze de inhoud decoderen.
Een experiment:
Twee groepen kregen een recept voor sushi voorgelegd. Voor de ene groep was het recept afgedrukt in het bekende pc lettertype Arial, de andere ontving het recept in het moeilijker leesbare lettertype Mistral. Beide groepen werd gevraagd hoe lang ze dachten dat de bereiding van de sushi zou vragen. De groep die het recept ontving in het Mistral lettertype dacht bijna tweemaal zo lang nodig te hebben om de sushi te bereiden. De onderzoekers, Song en Schwarz, herhaalden hetzelfde experiment met instructies voor lichaamsoefeningen en met andere lettertypes. Ook hier dachten de de gebruikers die hun aanwijzingen kregen in het moeilijkere lettertype bijna tweemaal zoveel tijd nodig te hebben om de oefeningen af te werken.
Straf? Bedenk dan dat groepen die brainstormen in een ruimte waar een logo van computerfabrikant Apple ophangt, met veel meer ideeën komen dan vergelijkbaar samengestelde groepen die aan de slag gaan in een ruimte waar het logo van Microsoft ophangt.
Conclusie: alles (lengte, lettertype, kleuren, sleutelwoorden, moeilijkheidsgraad ... ) bevat hints die bepalen of, hoe en wat lezers uit je tekst decoderen.
Om het met Steve Krug te zeggen : Don't make me think. En daar is toch nog wel wat werk aan : vrijdag zag ik in onze kranten/websites colums die amper herkenbaar waren als column, doorverwijzingen die naar pagina's leiden waar je zelfs met zoeken amper de vervolgdraad kon oppikken ...
Abonneren op:
Posts (Atom)
